Jan-Willem

Veel mensen hebben een duidelijk beeld bij jeugddetentie. Maar Teylingereind is meer dan een inrichting voor jongeren. Het is een maatschappij op zich, met een school, sportruimtes en een kapper. En met een dominee en imam. Want geloof en levensvragen horen ook hier bij het leven.

Wie van buitenaf naar Teylingereind kijkt, ziet misschien vooral jongeren die een straf uitzitten. Maar achter iedere jongere zit een eigen verhaal. Jongeren zijn ook gevormd door wat ze hebben meegemaakt en krijgen bij Teylingereind de ruimte om goed voorbereid terug te keren in de samenleving.

Jan-Willem is geestelijk verzorger, al noemt bijna iedereen hem de dominee. Samen met de imam biedt hij jongeren een plek om hun verhaal te delen, zonder dat dit in het dossier terechtkomt.

Hoe kwam Jan-Willem bij Teylingereind terecht?

Jan-Willem combineerde jarenlang het klaslokaal met de kerk: overdag was hij leraar, daarnaast dominee. Die combinatie bracht hem voor het eerst bij Teylingereind, via een jeugdgroep van zijn kerk. Hij voetbalde die dag met de jongeren en raakte geïnteresseerd in hun wereld.

Jaren later zag hij de vacature in de nieuwsbrief van zijn kerkgenootschap. Hij solliciteerde en werkt inmiddels drie dagen per week bij Teylingereind, samen met de imam.

“Jongeren kunnen niet zelf naar de kerk of de moskee. Maar het recht om hun geloof te beleven, houden ze wel. Dus komt de kerk, of de moskee, naar hen toe.”

Een dag die nooit hetzelfde is

Jan-Willem is er voor alle jongeren, ongeacht hun geloof. Hij loopt alle afdelingen langs, maakt kennis met nieuwe jongeren en overlegt met collega’s over wie extra aandacht nodig heeft. Waar een mentor moet rapporteren, geldt voor hem het biechtgeheim: wat een jongere vertelt, blijft binnenskamers.

“Bij ons kunnen ze alles droppen. Dat weten de jongeren, en daar maken ze graag gebruik van.”

Hij praat met hen over schuldgevoel, angst, heimwee en spanning. Maar ook gewoon over het leven. Het werk laat hem niet koud. “Ik had wel even tijd nodig om aan die verhalen en de impact ervan te wennen. Ik droomde er ’s nachts ook over.” Toch is het juist die dynamiek die hem drijft. En dat maakt het werk bijzonder, maar ook intens. Je moet stevig in je schoenen staan en tegelijk open blijven staan voor wat een jongere nodig heeft.

Dit werk is niet voor iedereen weggelegd

Teylingereind kijkt niet alleen naar diploma’s, maar vooral naar competenties. Ervaring helpt, maar is geen vereiste. Wat wél telt: reflectievermogen, passie voor de jongeren en weten hoe je de juiste afstand bewaart. “Je moet goed met anderen kunnen omgaan en ook echt naar jezelf kunnen kijken en reflecteren.”

En je doet het nooit alleen. “Je bent niet in je eentje verantwoordelijk voor alle jongeren. Je doet het altijd in een team.” Het niveau ligt wel hoog. “Dit is niet voor zaterdagamateurs. Dit is Champions League.”

Van binnenkomen tot doorgroeien

Jan-Willem begon bij Teylingereind toen de organisatie nog tien groepen telde. Inmiddels zijn dat er zeventien. Naast zijn werk specialiseerde hij zich in rouw en verlies bij jongeren, precies het thema dat hij dagelijks op de groepen tegenkomt. Bij Teylingereind blijf je leren, steeds afgestemd op wat de jongeren van je vragen.

Waar Jan-Willem het voor doet

Voor Jan-Willem zit de waarde vooral in de kleine momenten: een jongere die een verhaal durft te delen. “Ik probeer vooral altijd de schijnwerper te zetten op waar ze goed in zijn. Dat goudklompje een beetje op te poetsen en te laten shinen.”

Waarom Teylingereind?

Wat Jan-Willem drijft, is de combinatie van specialisme en diversiteit. Hij ontmoet jongeren die hij waarschijnlijk nergens anders zou tegenkomen en werkt in een team waarin alle disciplines samenkomen: van gedragswetenschapper tot beveiliger. “Dat specialistische, echt gericht op jongeren, daar word ik heel enthousiast van.”

Wie gelooft dat jongeren nog een heel leven voor zich hebben en jongeren daarin wil begeleiden, vindt bij Teylingereind een plek om te groeien.